Giuseppe II Patriarca di Costantinopoli ~ Ιωσήφ Β΄ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

ταφος
La tomba di Giuseppe II nella Santa Maria Novella


Divenuto patriarca nel 1416. Nel 1437 partì con l'imperatore Giovanni VIII Paleologo, altri 23 vescovi della Chiesa bizantina e un numero imprecisato di studiosi e teologi da Costantinopoli per l'Italia, dove prese parte prima al Concilio di Ferrara, che poi venne trasferito a Firenze nel 1439 su pressione di Cosimo il Vecchio dei Medici. A Firenze Giuseppe risiedette a Palazzo Ferrantini (Oggi il palazzo ospita un albergo).
Giuseppe morì dopo soli due mesi a Firenze,  prima della promulgazione della bolla di unione.
Venne sepolto nella basilica di Santa Maria Novella, dove la sua tomba è ancora oggi conservata nel transetto destro, decorato da un affresco in uno stile ieratico semi-bizantino.

.GR. O Ιωσήφ Β΄ έγινε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως το 1416. Το 1437 ξεκίνησε  με τον αυτοκράτορα Ιωάννη H' Παλαιολόγο μέ 23 άλλους επισκόπους της Βυζαντινής Εκκλησίας και έναν μεγάλο  αριθμό μελετητών και θεολόγων από την Κωνσταντινούπολη για την Ιταλία, γιά να πάρει μέρος στην σύνοδο της Φερράρα, η οποία στη συνέχεια μεταφέρθηκε στη Φλωρεντία το 1439 μετά από παρότρυνση του Κόζιμο Ντε Μέντιτσι (Cosimo il Vecchio). Στη Φλωρεντία διέμενε στο Palazzo Ferrantini που σήμερα είναι ξενοδοχείο.
Ο Πατριάρχης πέθανε στη Φλωρεντία την 9η ή 10η Ιουνίου 1439, πριν προλάβει να υπογράψει για την ''ένωση'' και τάφηκε στο παρεκκλήσι της Αγίας Μαρίας της Νέας.





LA MINERVA DI AREZZO



Αθηνά
  LA MINERVA DI AREZZO (280 a.C.) Museo Archeologico di Firenze
Minerva (Museo archeologico nazionale di Firenze) fu scoperta casualmente ad Arezzo nel 1541 presso la chiesa di S. Lorenzo (secondo la tradizione durante lo scavo di un pozzo) e fu acquistata nel 1542 da Cosimo I de' Medici, che la volle per adornare, con altre “antichità”, il suo Scriptoio a Palazzo Vecchio (fu detta poi Calliope, dall'immagine della ninfa raffigurata da Giorgio Vasari sul soffitto).

.GR. Χάλκινο άγαλμα της θεάς Αθηνάς (300 - 280 π.Χ. , ύψους 1,90μ.)  το οποίο συντηρήθηκε πρόσφατα  και βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Φλωρεντίας. Οι εργασίες αποκατάστασης από την Εφορεία Αρχαιοτήτων της Τοσκάνης,  διήρκεσαν 9 χρόνια (2000-2009). Η αρχαιολογική μελέτη του χάλκινου γλυπτού απέδειξε ότι δεν πρόκειται για ένα απλό ρωμαϊκό αντίγραφο του 1ου αιώνα μ.Χ., όπως πίστευαν μέχρι πρόσφατα, αλλά για ένα σπουδαίο και εκλεπτυσμένο ελληνικό άγαλμα των ελληνιστικών χρόνων,  που χυτεύθηκε είτε σε εργαστήρι της μητροπολιτικής Ελλάδας είτε της Μεγάλης Ελλάδας. Βρέθηκε το 1541 στο Αρέτσο, 80 χιλ. από τη Φλωρεντία,  απο την τσάπα εργατών που έσκάβαν για πηγάδι. Το 1542 η Αθηνά μεταφέρθηκε στο Παλάτσο Βέκιο του δούκα Κόζιμο Α' των Μεδίκων και το 1676 μετακόμισε στην Πινακοθήκη των Ουφίτσι.